OVER DE INITIATIEFNEMER
Van Rotterdam tot Tanzania – en uiteindelijk terug naar de straat
Street Hearts is een initiatief van Martijn van Gogh, sociaal professional, schrijver en community builder. Zijn loopbaan draait al decennialang om één vraag: wat zorgt ervoor dat mensen zich met elkaar en met de plek waar ze wonen, verbonden voelen?
Na zijn studie International Development Studies deed Martijn internationale ervaring op, met Tanzania als belangrijke rode draad. Daar werkte en deed hij onderzoek rond straatkinderen en leerde hij Swahili, maar vooral leerde hij kijken naar gemeenschappen vanuit een ander perspectief: niet alleen naar wat mensen missen, maar juist naar wat er tussen mensen aanwezig is – relaties, wederkerigheid, improvisatievermogen, gastvrijheid en het vanzelfsprekende besef dat een mens onderdeel is van een groter sociaal geheel.
Terug in Nederland werkte Martijn onder meer in Rotterdam in de samenlevingsopbouw, waar de straat nadrukkelijk werd gezien als plek waar sociale samenhang kan worden opgebouwd. Die Rotterdamse traditie van opbouwwerk werkte bewust met straatcontact, bewoners die verantwoordelijkheid nemen en het versterken van onderlinge relaties – principes die opvallend dicht bij Street Hearts liggen.
Later werkte Martijn jarenlang met vluchtelingen en nieuwkomers en begeleidde hij professionals die dagelijks werken aan participatie, zelfredzaamheid en verbinding tussen mensen met zeer verschillende achtergronden. Steeds opnieuw zag hij hetzelfde: mensen hoeven niet hetzelfde te zijn om iets voor elkaar te kunnen betekenen. Ze moeten elkaar alleen eerst leren kennen.
Tanzania als inspiratiebron
Die gedachte kreeg extra betekenis door Tanzania.
Martijn schreef over zijn ervaringen daar het boek Tanzania – een plek waar iedere gebeurtenis een levensles is. Het is een humoristisch boek over cultuurverschillen en het dagelijks leven, maar onder de humor ligt een serieuzere observatie: wat kunnen wij leren van een samenleving waarin menselijke relaties vaak veel vanzelfsprekender onderdeel zijn van het dagelijks leven?
In Tanzania zag hij hoe mensen voortdurend onderdeel zijn van sociale netwerken. Familie, buren, vrienden, kennissen en soms mensen die vijf minuten geleden nog volslagen vreemden waren, lopen veel gemakkelijker in elkaar over. Hulp vragen is er niet automatisch een teken dat iemand tekortschiet. Iets voor een ander betekenen evenmin een professionele interventie. Het hoort veel meer bij het leven met andere mensen.
Street Hearts wil Tanzania niet kopiëren naar Nederland. Culturen laten zich gelukkig niet installeren als software.
Maar we kunnen er wél iets van leren.
Dat iedereen iets te geven heeft.
Dat iedereen soms iets nodig heeft.
Dat elkaar kennen tot begrip leidt.
En dat een gemeenschap begint wanneer mensen elkaar niet langer alleen als buren zien, maar als mensen.
Street Hearts brengt die internationale lessen samen met Martijns ervaring in Nederlandse samenlevingsopbouw, sociaal werk en gemeenschapsontwikkeling.
En uiteindelijk leidt dat allemaal terug naar een verrassend kleine plek:
de straat.
Want misschien hoeven we sterke gemeenschappen niet opnieuw uit te vinden.
Misschien moeten we vooral opnieuw ontdekken wie er naast ons woont.
Mensen verbinden begint meestal met nieuwsgierigheid.
Street Hearts is ontstaan vanuit jarenlange ervaring met gemeenschapsontwikkeling, sociale verbinding, cultureel sensitief werken, participatie, begeleiding en training.
De centrale vraag daarin bleef steeds dezelfde:
Wat zorgt ervoor dat mensen zich werkelijk onderdeel voelen van hun omgeving?
Niet alleen formeel.
Niet alleen administratief.
Maar menselijk.
Street Hearts brengt ervaringen uit sociaal werk, gemeenschapsontwikkeling en gedragsverandering samen in één eenvoudig uitgangspunt:
Begin klein.
Begin dichtbij.
Begin waar mensen elkaar iedere dag tegenkomen.
De straat.
Want een stad bestaat uiteindelijk niet alleen uit gebouwen, infrastructuur en voorzieningen.
Een stad bestaat uit mensen.
En tussen al die mensen zitten voordeuren.
Street Hearts probeert die voordeuren een klein beetje minder hoog te maken.